ती मी आणि एक कटिंग
…
मुंबईच्या गजबजाटात, जिथे प्रत्येक जण कुठेतरी धावत असतो…
तिथे एका छोट्याशा चहाच्या टपरीवर वेळ मात्र थांबलेला होता.
ती आणि तो…
दोघंही वेगवेगळ्या दिशेने आलेले, पण नशिबाने एकाच ठिकाणी उभे राहिलेले.
पहिली भेट — “एक कटिंग द्या”
तो आधीपासून तिथे उभा होता.
हातात फोन, पण नजर सतत आजूबाजूला फिरत होती… जणू कुणाची वाट पाहत.
आणि ती आली…
हलकीशी केसांची बट चेहऱ्यावर, डोळ्यात थोडा थकवा, पण तरीही एक वेगळीच चमक.
“भैय्या, एक कटिंग…”
तिने म्हटलं.
तो हसला…
“माझ्यासाठी पण एक…”
चहा दोन होते,
पण गोष्ट एकच सुरू झाली होती…
पावसातलं प्रेम
पावसाचे थेंब टपरीच्या टिनवर वाजत होते…
आणि त्यांच्यातील शांतता काहीतरी बोलत होती.
ती चहा घेताना हळूच म्हणाली,
“इथे नेहमी येतोस का?”
तो थोडा हसत म्हणाला,
“आजपासून येणार आहे…”
तिने काही उत्तर दिलं नाही…
पण तिच्या स्मितहास्यात सगळं उत्तर होतं.
कटिंगमध्ये वाढलेलं नातं
दिवस गेले…
कटिंग बदललं नाही, पण त्यांचं नातं बदलत गेलं.
ती तिच्या ऑफिसच्या गोष्टी सांगायची…
तो त्याच्या स्वप्नांबद्दल बोलायचा…
कधी हसणं,
कधी छोटासा राग,
आणि कधी फक्त शांत बसून चहा संपवणं…
टपरी त्यांची “favorite place” झाली होती.
एक कटिंग, दोन हृदय
एक दिवस ती उशिरा आली…
तो थोडा बेचैन झाला होता.
“उशीर झाला…” ती म्हणाली.
तो फक्त एवढंच म्हणाला,
“कटिंग थंड होतंय…”
ती हसली…
आणि त्या दिवशी पहिल्यांदा,
त्यांनी एकच ग्लास शेअर केला.
त्या कटिंगमध्ये फक्त चहा नव्हता…
तर होतं एक नातं, जे शब्दांशिवाय तयार झालं होतं.
शेवट की सुरुवात?
काही गोष्टी मोठ्या कॅफेत नाही घडत…
त्या छोट्याशा टपरीवर,
कटिंगच्या ग्लासात,
आणि दोन नजरेच्या भेटीत घडतात.
ती, मी… आणि एक कटिंग
ही फक्त चहाची गोष्ट नाही,
तर त्या प्रत्येक प्रेमाची आहे
जे साधं असतं… पण खूप खास असतं.
Comments